Massimo Savić

Kratke informacije

Ime i prezimeMassimo Savić
Datum rođenja6. jul 1962.
Mesto rođenjaPula
DržavaHrvatska
PrebivališteZagreb
ZanimanjePevač, muzičar, kantautor
ŽanrPop, pop-rock

Biografija

Massimo Moreno Savić je hrvatski kantautor i pop, pop rock pevač. Rođen je 6. jula 1962. godine u Puli. Oženjen je Eni Kondić, s kojom ima ćerku Mirnu. Živi i radi u Zagrebu.

Muzika je deo njegovog života od ranog detinjstva. Danas iza sebe ima dvadeset studijskih albuma, te brojne nagrade koje ga svrstavaju među najbolje muške izvođače u Hrvatskoj i regionu.

Detinjstvo i obrazovanje

Massimo je rođen u Puli. Njegovi roditelji Elda i Serđo su se upoznali u zagrebačkoj bolnici Rebro ka gde je otac došao na operaciju očiju. Veoma brzo su se zaljubili. Venčali su se i živeli u malom istarskom mestu Raša. Tri godine nakon Massimovog rođenja, njegovi roditelji su se razveli, te je s majkom preselio u Aversu kod Napulja. Živeći kod deda Đovanija i bake Ane bio je okružen ujacima i tetkama, a najviše vremena je provodio s najmlađom tetkom Eleonorom. S njom je učio da peva italijanske narodne pesme. Kada je imao šest godina otac mu je preminuo od leukemije. Nakon toga se s majkom vraća u Istru. Sa deset godina ponovo se sele u Milano, a godinu dana kasnije u Australiju. U Sidneju je išao u osnovnu školu Bellevue Hill. Tu je završio peti i šesti razred, te se ponovo vratio u Istru. Nastavio je školovanje i bio odličan učenik. Ipak, upao je u loše društvo, te ga je samo sreća spasila odlaska u popravni dom zbog učešća u pokušaju pljačke supermarketa. Zahvaljujući socijalnom radniku Massimo je uspeo da izađe na pravi put, te školujući se i radeći preko đačkog servisa kupuje svoju prvu električnu gitaru. Upornoću i radom veoma brzo postaje jedan od najboljih gitarista u kraju. S prijateljem Ivicom Mohorovićem koji je svirao bubnjeve počeo je da nastupa u školi.

Školovanje 1979. godine nastavlja u Zagrebu gde je stekao zvanje precizni mehaničar za medicinske instrumente. Ipak, odlazak u  prestonicu za njega je imao mnogo veći muzički značaj. Tada se potpuno posvetio muzičkoj karijeri.

Karijera

U Zagrebu zajedno s gitaristom Vedranom Čupićem, bubnjarem Brankom Terzićem, klavijaturistom Tonijem Ostojićem i basistom Emilom Krnjićem osniva bend Dorian Gray. U momentu kada ih je muzički kritičar Mladen Vukmir prvi put slušao bend je već imao nekoliko spremnih pesama. Massimo je napisao pola pesama, Vedran Čupić drugu polovicu, a Branko Tezić je napisao tekstove za Massimovu muziku. Polovinom maja 1981. godine Vukmir im dogovara prvi nastup u zagrebačkom klubu „Lapidarij“. Nizali su se koncerti, a publika i kritika su ih vrlo brzo prihvatale. Već  1983. godine Dorian Gray snima album „Sjaj u tami“ koji je objavila diskografska kuća „Jugoton“.  Naslovna pesma „Sjaj u tami“  nastala kao interpretacija pesme „The Sun Ain’t Gonna Shine Anymore“ benda The Walker Brothers, doživela je veliki uspeh.

U nešto izmenjenom sastavu bend 1984. godine odlazi u Švedsku na snimanje drugog albuma „Samo za tvoje oči“. Muziku je u potpunosti komponovao Massimo, a tekst je napisao Zoran Cvetković, novi član benda. Album je snimam 42 dana. Zbog nedostatka novca, bend je pored snimanja, svirao i koncerte. Sav zarađeni novac odlazio je na troškove snimanja. Ogroman pritisak zbog novca i koncerata ugrozio je odnose između članova, pa se bend nakon dva snimljena albuma raspao.

Nakon toga je proveo dve godine u Stokholmu gde je sarađivao sa producentom Tinijem Vargom (Tinni Varga). Međutim, nakon Tinijeve smrti nestali su sve pesme koje su zajedno snimii.

1986. godine započeo je veoma plodnu saradnju sa Zrinkom Tutićem, kantautorom i muzičkim producentom. U tom periodu nastale su pesme „Stranac u noći“ i „Samo jedan dan“ koje su postale veliki hitovi. Massimo je počeo da puni dvorane, te njegova popularnost dostiže vrhunac.

Dok je snimao svoj album Massimo je radio i s bendom EKV na novom albumu „Tatoo“.

1988. godine snimio je album „Riječi čarobne“. Godinu dana kasnije izašao je album „Muzika za tebe“, a 1990. godine „Zemlja plesa“.  Tokom rada na albumu „Zemlja plesa“ upoznao je svoju sadašnju suprugu Eni Kondić koja je pisala tekstove za Josipu Lisac. Iz te saradnje javila se ljubav. Dok je snimao album „Elements“, 1992. dobio je ćerku Mirnu.

Smrt Milana Mladenovića, frontmena grupe EKV, 1994. godine veoma je potresla Massima. Ubrzo nakon njega umro je i Bojan Pečar, basista EKV-a, a za njim i Goran Čavajda Čavke, bubnjar Električnog orgazma. Smrti kolega  i prijatelja duboko je uzdrmala Massima.

U međuvremenu postaje član Udruženja Labin Art Express, a u okviru njega osniva bend Metal Guru. Učestvali su na bijenalu mladih kompozitora u Lisabonu i Kopenhagenu.

Tokom nemirnih ratnih godina napravio je pauzu, pa sledeći album izašaoo tek 1996. godine. Album je nazvan „Benzina“, a naslovna pesma doživela je veliki uspeh.

1998. godine s bendom Metal Guru predstavlja Hrvatsku na EXPO-u u Lisabonu, te se na kratko povlači sa scene baveći se produkcijom reklama. Nakon trogodišnje pauze ponovo ulazi u studio, te 2002. godine počinje snimanje povratničkog albuma „Massimo“.  2003. godine učestvovao je na koncertu u Opatiji posvećenom pesmama Arsena Dedića gde je izveo pesmu „Ne plači“. Tada započinje saradnju s Matijom Decdićem s kojim i danas povremeno nastupa.

2004. godine nastupio je na koncertu na kome su domaći izvođači pevali pesma Zdenka Runjića. Njegova interpretacija pesme „Ostavljam te samu“ oduševila je publiku. Iste godine je nastupio sa simfonijskim orkestrom na manifestaciji „Zlatna ploča“ u Rijeci kao zamena Gibboniju koji je zbog bolesti morao da odustane od nastupa. Njegove verzije pesama „Libar“ i „Oprosti“ ponovo su skrenule pažnju na Massima, pa se saradnja s „Aquarius Recordsom“ obnavlja. Tada nastaje album sačinjen od obrada popularnih pesama pod nazivom „Vještina“.

S grupom Meritas snimio je duetsku pesmu „Odjednom ti“ koja je na „Dori“ doživela veliki uspeh, te brzo ovladala radijskim eterom.

Upoznavši muzičara Željka Romca kreće saradnja koja je iznedrila bend Alhemičar. Usledili su brojni koncerti i album „Vještina II“ koji se sastojao iz obrada i autorskih pesama. Uz manje izmene u sastavu, Massimo s bendom počinje da snima album „Sunce se rađa“. Na njemu su radili mnogi poznati muzičari poput svetskog gitariste Edina Karamazova, Nene Belana, Jana Plestenjaka i mnogih drugih. Na večerima Dalmatinske šansone u Šibeniku duet „Zar više nema nas“ koji je Massimo snimio s Nenom Belanom osvojio je brojne nagrade.

Koncertom u beogradskom Sava centru počinju nastupi u gradovima širom bivše Jugoslavije. Usledio je koncert „Massimo sings Sinatra“ („Masimo peva Sinatru“) uz pratnju muzičara Big benda HRT-a. Među gostima na koncertu je bio i muzičar Matija Dedić. Snimak koncerta je 2010. predstavljen kao live album „Massimo sings Sinatra“.

2011. godine nastaje album „Dodirni me slučajno“ na kome je sarađivao s producentom Nikšom Bratošom koji je aranžirao četiri pesme. S albuma su se izdvojile pesme „Krug u žitu“, „Sretan put“, „Nemam vremena“, te duet s Ninom Badrić „Prospi riječi“ koji je doživeo veliku popularnost. 2013. godine objavljen je DVD s koncerta u zagrebačkoj Tvornici pod nazivom „Live@Tvornica“. Cela 2013. godina je bila posvećena obeležavanju 30. godišnjice Massimove karijere.

Godinu dana kasnije, povodom desete godišnjice od izlaska albuma „Vještina“, „Aquarius Records“ objavljuje album „Vještina 10th Anniversary Edition“ na kom se našlo 16 najpopularnijih pesama u Massimovoj interpretaciji.

2015. godine Massimo je objavio album „1 dan ljubavi“. Pesme „Ne dam grijehu na tebe“, „Suze nam stale na put“, „Ostani put“ i druge brzo su našle put do publike. Iste godine je učestvovao u projektu „X Factor Adria“ u ulozi mentora mladih takmičara iz celog regiona.

U novembru 2016. godine je objavio singl „1000 ljudi“ za koga je muziku, tekst i aranžman radio Predrag Martinjak.

2017. godine izdaje album „Isti osjećaj“ na kome su se našli hitovi poput „Stranac u noći“, „Sretan put“, „Tišina“, „Iz jednog pogleda“, „Suze nam stale na put“ i druge. U junu 2017. godine predstavljen je spot za pesmu „Neka ti plove brodovi“.  U avgustu 2017. godine Massimo je sa svojim bendom nastupio u rodnom mestu Raša u Istri.

Sa Massimom danas sviraju: Dalibor Pipo Matošević (gitara), Zvjezdan Ružić (klavijature), Robert Vrbančić (bas), Boris Popov (udaraljke), Bruno Zrlić (violina), Marko Matošević (bubanj). Osim njih na koncertima i albumima sarađivao je s brojnim hrvatskim muzičarima.

Diskografija

  • Dorian Gray „Sjaj u tami“ (1983.)
  • Dorian Gray „Za tvoje oči“ (1985.)
  • „Stranac u noći“ (1987.)
  • „Riječi čarobne“ (1988.)
  • „Muzika za tebe“ (1989.)
  • „Zemlja plesa“ (1990.)
  • „Elements“ (1992.)
  • Metal Guru „Body, Energy & Emotions“ (Labin Art Express, 1993.)
  • „Benzina“ (1995.)
  • Metal Guru „Hero in 21st Century“ (Labin Art Express, 1998.)
  • „Massimo“ (2003.)
  • „Vještina“ (2004.)
  • „Massimo – Zlatna kolekcija“ (2004.)
  • „Apsolutno Uživo – live Iz Kluba Aquarius“ (2005.)„Vještina 2“ (2006.)
  • „Sunce se ponovo rađa“ (2008.)
  • „Dodirni me slučajno“ (2011.)
  • „1 dan ljubavi“ (2015.)
  • Singl „1000 ljudi“ (2016.)
  • Singl „Neka ti plove brodovi (2017.)
  • „Isti osjećaj“ (2017.)

Nagrade

Massimo Savić je četiri godine zaredom osvajao nagradu Porin za najbolju mušku vokalnu izvedbu, i to:

  • 2004. za pesmu „Znam zašto te osjećam“
  • 2005. za interpretaciju pesme „Bacila je sve niz rijeku“
  • 2006. za interpretaciju pesme „Ne plači (live)“
  • 2007. za pesmu „Da mogu“
  • 2012. za pesmu „Iz jednog pogleda“

Privatni život

Massimo je imao burno detinjstvo. Selio se vrlo često – iz Istre u Italiju, pa obrnuto, jedan deo života je živeo u Australiji. Period koji je proveo u Italiji kod dede Đovanija, pevač kaže da je bio najsrećniji u njegovom detinjstvu. Bio je okružen ljubavlju i pažnjom, a njegov deda, iako je poticao iz bogate italijanske porodice koja i danas poseduje „petinu Istre“, bio je rudar. Odrekao se raskošnog života, te se trudio da za svoju porodicu obezbedi nešto što je stekao svojim radom. Ipak, Massimo nije mnogo vemena proveo kod dede, jer je majka želela da se vrate u Istru. Međutim, ni tu se nisu dugo zadržali pa su odselili u Milano, a ubrzo nakon toga u Australiju, da bi se u, za mladog čoveka, najkritičnijim godinama vratio u Hrvatsku.

Kako je i sam priznao, česte selidbe i nedostatak očinske figure mnogo su uticali na njegovo detinjstvo i ranu mladost. U tinejdžerskom periodu, vrativši se ponovo u Istru iz Australije, te kao i svaki mladi čovek, pokušavao je da se uklopi i pronađe. Sam kaže da je u nekom momentu zaboravio da govori hrvatski, jer je u školi u Sidneju govorio engleski, a  sa majkom je kod kuće pričao italijanski jezik. Iako je bio odličan učenik, druženje s ekipom iz škole i kraja, mnogo je uticalo na njega. Mladenačku igru zamenili su ozbiljni problemi kada je učestvovao u pokušaju pljačke supermarketa. Naime, on je stražario dok su drugovi pokušali da izvedu krađu. Kada ih je primetio jedan stariji gospodin, Massimov drugar ga je od straha da će ga prepoznati udario drvenom palicom po glavi. Kada je policija pokrenula istragu, dvojica njegovih drugova koji su bili punoletni su otišli u zatvor, četvorica u popravni dom, a Massima je socijalni radnik Branimir „uzeo pod svoje“. Pozitivno je uticao na njega, te je ubrzo Massimo počeo da se zanima za muziku i kupio svoju prvu električnu gitaru. Svirao je satima i brzo savladavao akorde. Sa 17 godina preselio se u Zagreb u kome je tada muzička scena doživljavala svoj procvat. Mladi bendovi, koncerti i druženja izrodili su bend Dorian Gray. Uprkos tome što je živeo u iznajmljenim stanovima i „švercovao“ se u studentskim domovima završio je srednju Tehničku školu. Ipak, muzika je ono što ga je pokretalo.

Sam kaže da su mu karijeru obeležili fotografski par Bačarač – Krištofić (Sanja Bačarač i Mario Krištofić), novinar i muzički kritičar Dražen Vrdoljak, producent Tini Varga i kantautor Zrinko Tutić.

Ipak, presudnu ulogu u njegovom privatnom životu i karijeri imala je Eni Kondić, njegova sadašnja supruga koju je upoznao 1990. godine. Iz poslovne saradnje rodila se ljubav, a  iz te ljubavi ćerka Mirna. Massimo kaže da mu se život tada promenio iz korena, te da je sve što je njemu nedostajalo u detinjstvu pokušao da pruži njoj. Odgovornost je bila i veća, jer je upravo odrastanje bez oca obeležilo jedan periodu u njegovom životu. Sa ćerkom kaže ima otvoren i iskren odnos, a upravo njeno rođenje ga je otrglo od „eksperimentisanja sa drogom“. Iako živi u Zagrebu, mnogo vremena provodi u Zadru, gde živi porodica njegove supruge za koju kaže da je podrškom i ljubavlju uspela barem jednim delom da nadomesti nedostatak iz detinjstva.

Uprkos turbulencijama u životu i karijeri, Massimo je danas jedan od najcenjenijih muzičara u Hrvatskoj i regionu.

Massimo Savić na društvenim mrežama

FacebookMassimo @ Facebook
InstagramMassimo @ Instagram
YoutubeMassimo @ YouTube